Norawank

Norawank leży na końcu wąskiego wąwozu z ceglastoczerwonego wapienia, a sam dojazd — kręta droga między ścianami skał — to połowa wrażeń. Późnym popołudniem skała przybiera barwę żaru, a miodowy kościół zdaje się przy niej płonąć.

Dwukondygnacyjny kościół Surb Astwacacin, ukończony w 1339 roku, jest powodem, dla którego przyjeżdżają tu architekci. Dwa wąskie wspornikowe biegi schodów wspinają się po fasadzie bez poręczy i bez widocznego podparcia, prowadząc do górnej kaplicy.

Znaczna część rzeźby to dzieło Momika — rzeźbiarza, miniaturzysty i architekta, którego przedstawienia Boga Ojca i Marii nad portalami należą do najbardziej rozpoznawalnych w średniowiecznej sztuce ormiańskiej.