4 dni – Klasyczna Gruzja

Tbilisi układa 1500 lat historii w jedno spacerowe miasto nad rzeką: perskie kopuły łaźni, rzeźbione drewniane balkony, sowiecka aleja i szklany most — wszystko pod twierdzą Narikala. Siarkowe źródła dały miastu nazwę i wciąż parują w dzielnicy Abanotubani. Kolejka linowa, pchli targ, podwórkowe kawiarnie i bary z naturalnym winem opowiadają każde inną epokę. Niewiele stolic tak hojnie nagradza zwykłe włóczenie się.

Mccheta to miejsce, gdzie Gruzja przyjęła chrześcijaństwo w 337 roku, i nigdy nie przestała być święta. Katedra Sweticchoweli, miejsce pochówku królów, według tradycji kryje pod posadzką szatę Chrystusa; na klifie naprzeciw klasztor Dżwari z VI wieku patrzy na połączenie rzek Mtkwari i Aragwi — jeden z widoków definiujących kraj. Oba obiekty są na liście UNESCO, dwadzieścia minut od Tbilisi. Żadna wizyta w Gruzji nie jest pełna bez nich.

Uplisciche było stare już wtedy, gdy nadeszło chrześcijaństwo: całe miasto sal, sanktuariów, piwnic na wino i teatru wykute w piaskowcowym grzbiecie nad Mtkwari, zamieszkane od początku pierwszego tysiąclecia p.n.e. Karawany Jedwabnego Szlaku poiły tu konie, a pogańscy kapłani czytali wróżby w osmalonych dymem komnatach. Między jaskiniami wędruje się swobodnie, wspinając do bazyliki wieńczącej skałę. Zachód słońca barwi całe zbocze na miodowo.

Niewiele obrazów mówi 'Gruzja' tak jak kościół Trójcy Świętej w Gergeti, stojący samotnie na 2170 m na tle lodowców Kazbeku. Sama trasa Gruzińską Drogą Wojenną to jedna z najpiękniejszych górskich dróg świata, obok twierdz, wąwozów i wysokiej kotliny Gudauri. W Stepancmindzie powietrze jest rzadkie, a światło zmienia się co minutę, więc każda wizyta daje inne zdjęcie. Czy przyjedziesz na dzień, czy zostaniesz na noc — to Kaukaz w najbardziej ikonicznym wydaniu i nigdy nie zawodzi.