5 dni – Wschodnia Gruzja dogłębnie

Dawid Garedża to być może najdziwniejsze miejsce w Gruzji: kompleks klasztorny z VI wieku wykuty w pasiastym, spalonym słońcem grzbiecie, gdzie step spotyka półpustynię na granicy z Azerbejdżanem. Cele mnichów, kaplice i refektarze dziurawią skałę jak plaster miodu, niektóre wciąż z fragmentami średniowiecznych fresków. Wokół marsjański pejzaż kolorowych wzgórz, gazele i absolutna cisza. Sama podróż przez puste pastwiska to połowa przygody.

Sighnaghi leży na wzgórzu opasane kompletnym XVIII-wiecznym murem: 23 baszty i cztery kilometry blanków, po których naprawdę można chodzić. Poniżej pastelowych uliczek i rzeźbionych balkonów rozciąga się Dolina Alazani, aż po śnieżną ścianę Kaukazu. Tutejszy dom ślubów pracuje całą dobę — stąd przydomek 'miasto miłości'. Dodaj pobliski klasztor Bodbe, miejsce spoczynku św. Nino, a masz najbardziej romantyczny przystanek Kachetii.

Gruzini robią wino od co najmniej 8000 lat, a w Kachetii metoda nigdy się nie zmieniła: fermentacja w kwewri, wielkich glinianych naczyniach zakopanych w ziemi, dziś chronionych przez UNESCO. Rodzinne piwnice nalewają bursztynowe i rubinowe wina, których nie spróbujesz nigdzie indziej. Między degustacjami wyrastają największe zabytki kraju: strzelista katedra Alaverdi, warowne Gremi, Nekresi na wzgórzu. Przyjedź głodny — kachetyjski stół jest najhojniejszy w Gruzji.

Uplisciche było stare już wtedy, gdy nadeszło chrześcijaństwo: całe miasto sal, sanktuariów, piwnic na wino i teatru wykute w piaskowcowym grzbiecie nad Mtkwari, zamieszkane od początku pierwszego tysiąclecia p.n.e. Karawany Jedwabnego Szlaku poiły tu konie, a pogańscy kapłani czytali wróżby w osmalonych dymem komnatach. Między jaskiniami wędruje się swobodnie, wspinając do bazyliki wieńczącej skałę. Zachód słońca barwi całe zbocze na miodowo.