5 dni – Pętla górska i Kachetia

Niewiele obrazów mówi 'Gruzja' tak jak kościół Trójcy Świętej w Gergeti, stojący samotnie na 2170 m na tle lodowców Kazbeku. Sama trasa Gruzińską Drogą Wojenną to jedna z najpiękniejszych górskich dróg świata, obok twierdz, wąwozów i wysokiej kotliny Gudauri. W Stepancmindzie powietrze jest rzadkie, a światło zmienia się co minutę, więc każda wizyta daje inne zdjęcie. Czy przyjedziesz na dzień, czy zostaniesz na noc — to Kaukaz w najbardziej ikonicznym wydaniu i nigdy nie zawodzi.

Za Kazbegi kryją się dwie doliny, których większość odwiedzających nigdy nie widzi. Truso to szeroki, dziki korytarz mineralnych trawertynów, zrujnowanych wież i na wpół opuszczonych wiosek, pomalowany na pomarańczowo przez żelaziste źródła. Dżuta, na 2200 m, leży pod postrzępionymi turniami masywu Czauchi — gruzińskich 'małych Dolomitów' — z łąkowymi ścieżkami stworzonymi do niespiesznego wędrowania. Obie oferują wysoki Kaukaz bez tłumów: tylko konie, wiatr i ogromne widoki.

Uplisciche było stare już wtedy, gdy nadeszło chrześcijaństwo: całe miasto sal, sanktuariów, piwnic na wino i teatru wykute w piaskowcowym grzbiecie nad Mtkwari, zamieszkane od początku pierwszego tysiąclecia p.n.e. Karawany Jedwabnego Szlaku poiły tu konie, a pogańscy kapłani czytali wróżby w osmalonych dymem komnatach. Między jaskiniami wędruje się swobodnie, wspinając do bazyliki wieńczącej skałę. Zachód słońca barwi całe zbocze na miodowo.

Gruzini robią wino od co najmniej 8000 lat, a w Kachetii metoda nigdy się nie zmieniła: fermentacja w kwewri, wielkich glinianych naczyniach zakopanych w ziemi, dziś chronionych przez UNESCO. Rodzinne piwnice nalewają bursztynowe i rubinowe wina, których nie spróbujesz nigdzie indziej. Między degustacjami wyrastają największe zabytki kraju: strzelista katedra Alaverdi, warowne Gremi, Nekresi na wzgórzu. Przyjedź głodny — kachetyjski stół jest najhojniejszy w Gruzji.