4 dni – Góry i południe

Niewiele obrazów mówi 'Gruzja' tak jak kościół Trójcy Świętej w Gergeti, stojący samotnie na 2170 m na tle lodowców Kazbeku. Sama trasa Gruzińską Drogą Wojenną to jedna z najpiękniejszych górskich dróg świata, obok twierdz, wąwozów i wysokiej kotliny Gudauri. W Stepancmindzie powietrze jest rzadkie, a światło zmienia się co minutę, więc każda wizyta daje inne zdjęcie. Czy przyjedziesz na dzień, czy zostaniesz na noc — to Kaukaz w najbardziej ikonicznym wydaniu i nigdy nie zawodzi.

Lekko musująca woda mineralna z Bordżomi rozsławiła ten leśny wąwóz na pół świata; wciąż można ją pić ciepłą, prosto ze źródła, w miejskim parku. Wokół wznosi się Park Narodowy Bordżomi-Charagauli, jeden z największych w Europie, ze szlakami wijącymi się przez niekończący się las iglasty. Książęta Romanowowie zbudowali tu letni pałac dla klimatu. To wciąż klasyczne gruzińskie uzdrowisko — z sosnowym powietrzem w zestawie.

W XII wieku budowniczowie królowej Tamary wykuli w klifie nad Mtkwari całe miasto: trzynaście pięter mieszkań, kaplic, refektarzy i piwnic na wino, dom tysięcy mnichów. Późniejsze trzęsienie ziemi rozcięło górę, odsłaniając plaster miodu, po którym dziś się wspinasz. Freski złotego wieku Gruzji wciąż jaśnieją w skalnym kościele Zaśnięcia. Wędrówka tunelami i schodami, z jaskółkami krążącymi nad doliną, przypomina wejście w legendę, która okazała się prawdą.

Twierdza Rabati w Achalciche to miasto w murach: gruziński kościół, osmański meczet, dzielnica synagogi, ogrody, wieże i zamek, odrestaurowane w jeden bajkowy labirynt. Każde schody otwierają nowy dziedziniec, każdy mur nowy widok na miasto i wzgórza. Mieszanka stylów opowiada prawdziwą historię gruzińskiego południa, gdzie przez wieki spotykały się imperia. Przyjdź pod koniec dnia, gdy kamień się żarzy, a tłumy rzedną.