Nowy Rok w Tbilisi i śnieg

Witamy na lotnisku i meldujemy w centralnym hotelu 4*. Potem prosto w blask: wielka choinka na placu Pierwszej Republiki, jarmarki schowane w podwórkach starego miasta i spacer z grzanym winem ulicami ubranymi w milion światełek.

Świąteczny poranek UNESCO w Mcchecie — Dżwari na klifie i katedra Sweticchoweli w odświętnej szacie. Po powrocie do Tbilisi zakładamy fartuchy: warsztat satsivi (kurczak w zimnym sosie orzechowym) i gozinaki (orzechy karmelizowane w miodzie) — dwóch dań, bez których gruziński stół noworoczny jest nieważny.

Powolny poranek — odsypianie albo prywatne łaźnie siarkowe, żeby wejść w nowy rok porządnie wyparowanym. Nocą danie główne: gala supra z tamadą dyrygującym toastami, muzyką na żywo, tańcami, a o północy — fajerwerki nad Kurą. Gruzińskie stoły noworoczne się nie kończą; one robią przerwy.

1 stycznia po gruzińsku: późny świąteczny brunch i opowieść o mekvle — „pierwszym gościu”, którego wejście ustawia szczęście domu na cały rok. Po południu kolejka na Narikalę nad zimowym miastem o zmierzchu, gdy światła zapalają się dzielnica po dzielnicy.

Bedoba — „dzień losu”: Gruzini wierzą, że rok pójdzie tak, jak pójdzie 2 stycznia, więc spędzamy go dobrze. W górę do Gudauri na 2200 m: narty, sanki lub skutery z grzanym winem na panoramicznym tarasie — a dla winolubnych zamiast tego dzień w zimowej Kachetii wśród kwewri. Wieczorem pożegnalna supra z folklorem.

Śniadanie i transfery na lotnisko wg rozkładu lotów. Wolicie dłuższy los? Przedłużcie do 7 stycznia — gruzińskie Boże Narodzenie i procesja Alilo ze świecami przez stare miasto.