Bordżomi i twierdza Rabati – wycieczka z Tbilisi (3 dni)

Uplisciche było stare już wtedy, gdy nadeszło chrześcijaństwo: całe miasto sal, sanktuariów, piwnic na wino i teatru wykute w piaskowcowym grzbiecie nad Mtkwari, zamieszkane od początku pierwszego tysiąclecia p.n.e. Karawany Jedwabnego Szlaku poiły tu konie, a pogańscy kapłani czytali wróżby w osmalonych dymem komnatach. Między jaskiniami wędruje się swobodnie, wspinając do bazyliki wieńczącej skałę. Zachód słońca barwi całe zbocze na miodowo.

Lekko musująca woda mineralna z Bordżomi rozsławiła ten leśny wąwóz na pół świata; wciąż można ją pić ciepłą, prosto ze źródła, w miejskim parku. Wokół wznosi się Park Narodowy Bordżomi-Charagauli, jeden z największych w Europie, ze szlakami wijącymi się przez niekończący się las iglasty. Książęta Romanowowie zbudowali tu letni pałac dla klimatu. To wciąż klasyczne gruzińskie uzdrowisko — z sosnowym powietrzem w zestawie.

Twierdza Rabati w Achalciche to miasto w murach: gruziński kościół, osmański meczet, dzielnica synagogi, ogrody, wieże i zamek, odrestaurowane w jeden bajkowy labirynt. Każde schody otwierają nowy dziedziniec, każdy mur nowy widok na miasto i wzgórza. Mieszanka stylów opowiada prawdziwą historię gruzińskiego południa, gdzie przez wieki spotykały się imperia. Przyjdź pod koniec dnia, gdy kamień się żarzy, a tłumy rzedną.

Mccheta to miejsce, gdzie Gruzja przyjęła chrześcijaństwo w 337 roku, i nigdy nie przestała być święta. Katedra Sweticchoweli, miejsce pochówku królów, według tradycji kryje pod posadzką szatę Chrystusa; na klifie naprzeciw klasztor Dżwari z VI wieku patrzy na połączenie rzek Mtkwari i Aragwi — jeden z widoków definiujących kraj. Oba obiekty są na liście UNESCO, dwadzieścia minut od Tbilisi. Żadna wizyta w Gruzji nie jest pełna bez nich.