Dżawachetia i Wardzia – wycieczka z Tbilisi (3 dni)

W Daszbaszi płaskowyż Calka nagle rozdziera się w zielony kanion, a szklany most w kształcie diamentu — z kawiarnią zawieszoną w samym środku — spina 240 metrów pustki. W dole wodospady spływają po omszałym bazalcie do turkusowej rzeki, do której schodzą piesze szlaki. Inżynieria zdumiewa, krajobraz jeszcze bardziej. To najnowszy cud Gruzji i już jeden z najchętniej odwiedzanych.

Dżawachetia to wulkaniczny dach Gruzji: smagany wiatrem płaskowyż wygasłych stożków, wiosek z czarnego kamienia i lustrzanych jezior, na których tysiące ptaków zatrzymują się podczas migracji. Parawani, największe jezioro kraju, leży tu na 2073 m jak płat nieba opadły na ziemię. Średniowieczne kościoły i petroglify przerywają krajobraz bliższy Azji Środkowej niż Morzu Czarnemu. Dla miłośników wielkich, pustych horyzontów nic w Gruzji się z tym nie równa.

W XII wieku budowniczowie królowej Tamary wykuli w klifie nad Mtkwari całe miasto: trzynaście pięter mieszkań, kaplic, refektarzy i piwnic na wino, dom tysięcy mnichów. Późniejsze trzęsienie ziemi rozcięło górę, odsłaniając plaster miodu, po którym dziś się wspinasz. Freski złotego wieku Gruzji wciąż jaśnieją w skalnym kościele Zaśnięcia. Wędrówka tunelami i schodami, z jaskółkami krążącymi nad doliną, przypomina wejście w legendę, która okazała się prawdą.

Twierdza Rabati w Achalciche to miasto w murach: gruziński kościół, osmański meczet, dzielnica synagogi, ogrody, wieże i zamek, odrestaurowane w jeden bajkowy labirynt. Każde schody otwierają nowy dziedziniec, każdy mur nowy widok na miasto i wzgórza. Mieszanka stylów opowiada prawdziwą historię gruzińskiego południa, gdzie przez wieki spotykały się imperia. Przyjdź pod koniec dnia, gdy kamień się żarzy, a tłumy rzedną.