Kutaisi, klasztory i kaniony

Gelati było Oksfordem średniowiecznej Gruzji: akademią założoną w 1106 roku przez króla Dawida Budowniczego, gdzie filozofowie tłumaczyli i nauczali pod złotymi mozaikami. Wielka mozaika Matki Bożej w głównym kościele przetrwała — jedna z najpiękniejszych na Kaukazie — obok warstw znakomitych fresków. Sam Dawid spoczywa pod kamieniem bramy, by każdy wchodzący przechodził nad swoim królem. To obiekt UNESCO i dla wielu podróżnych najbardziej poruszająca budowla zachodniej Gruzji.

Jaskinia Prometeusza to podziemna katedra zachodniej Gruzji: 1,4 km galerii ociekających stalaktytami, kamiennymi kurtynami i kalcytowymi basenami, dyskretnie podświetlonych. Trasa kończy się, jeśli poziom wody pozwala, rejsem łodzią podziemną rzeką — rzadkie przeżycie w skali świata. Temperatura to stałe 14 stopni, mile widziane w każdy letni dzień. To największa udostępniona jaskinia kraju i naprawdę to czuć.

Kanion Martwili wygląda jak wymyślony: nefrytowa woda prześlizguje się między wysokimi, omszałymi ścianami wapienia, a wodospady spadają wprost do wąwozu. Niegdyś prywatne kąpielisko książąt Dadiani, dziś zwiedza się go pontonem, sunąc pod porośniętymi paprocią klifami. Drewniane kładki u góry dają drugie, ptasie spojrzenie na tę samą szmaragdową wodę. To najbardziej fotogeniczne pół dnia w Samegrelo.

W Okatse przeżycie kanionu jest pionowe: 780-metrowa stalowa kładka przykręcona do ściany klifu, zakończona platformą widokową zawieszoną w powietrzu wysoko nad rzeką. Daleko w dole woda przeciska się między ścianami do 100 m głębokości; wokół tylko kolchidzki las i powietrze. Nieopodal wodospad Kinchkha spada dwiema wielkimi kaskadami tuż przy drodze. Bezpiecznie, spektakularnie i niezapomnianie — choć głowa do wysokości się przydaje.