4 dni (Kutaisi) – pętla zachodniej Gruzji

Gelati było Oksfordem średniowiecznej Gruzji: akademią założoną w 1106 roku przez króla Dawida Budowniczego, gdzie filozofowie tłumaczyli i nauczali pod złotymi mozaikami. Wielka mozaika Matki Bożej w głównym kościele przetrwała — jedna z najpiękniejszych na Kaukazie — obok warstw znakomitych fresków. Sam Dawid spoczywa pod kamieniem bramy, by każdy wchodzący przechodził nad swoim królem. To obiekt UNESCO i dla wielu podróżnych najbardziej poruszająca budowla zachodniej Gruzji.

Racza to Gruzja, której turyści jeszcze nie odkryli: ciemnozielona wyżyna lasów, alpejskich łąk i powolnych górskich miasteczek nad młodym Rioni. Jej skarbem jest Nikorcminda, kościół z XI wieku, którego rzeźbione fasady nazywa się najpiękniejszą kamienną koronką kraju. To także dom Chwanczkary, słynnego naturalnie półsłodkiego czerwonego wina. Drogi są kręte, widoki ogromne, a tłumów po prostu nie ma.

Kanion Martwili wygląda jak wymyślony: nefrytowa woda prześlizguje się między wysokimi, omszałymi ścianami wapienia, a wodospady spadają wprost do wąwozu. Niegdyś prywatne kąpielisko książąt Dadiani, dziś zwiedza się go pontonem, sunąc pod porośniętymi paprocią klifami. Drewniane kładki u góry dają drugie, ptasie spojrzenie na tę samą szmaragdową wodę. To najbardziej fotogeniczne pół dnia w Samegrelo.

W Okatse przeżycie kanionu jest pionowe: 780-metrowa stalowa kładka przykręcona do ściany klifu, zakończona platformą widokową zawieszoną w powietrzu wysoko nad rzeką. Daleko w dole woda przeciska się między ścianami do 100 m głębokości; wokół tylko kolchidzki las i powietrze. Nieopodal wodospad Kinchkha spada dwiema wielkimi kaskadami tuż przy drodze. Bezpiecznie, spektakularnie i niezapomnianie — choć głowa do wysokości się przydaje.