Kazachstan i Kirgistan aktywnie

Przygoda zaczyna się od razu. Po wylądowaniu w Ałmaty około 8:00 wita cię przewodnik, a nasz prywatny pojazd rusza na wschód przez step w stronę granicy z Chinami, ze śniadaniem w przydrożnej kawiarni.

Kanion Szaryn, „młodszy brat Wielkiego Kanionu”, ciągnie się przez 150 km czerwonych ścian wyrzeźbionych przez rzekę Szaryn. Idziemy dnem Doliny Zamków, między formacjami przypominającymi wieże i blanki, aż do rzeki. Po południu jedziemy do Saty, małej wioski na wysokości ok. 1900 m u wejścia do Parku Narodowego Kolsaj. Kolacja i nocleg w rodzinnym pensjonacie. Dzień po nocnym locie jest długi, więc najdłuższy przejazd odbywamy rano, a popołudnie jest spokojne.

Dzień dwóch najbardziej niezwykłych jezior północnego Tien-szanu i pierwszej górskiej wędrówki. Autem 4x4 docieramy nad jezioro Kaindy, powstałe po trzęsieniu ziemi w 1911 roku, które zalało świerkowy las — nagie pnie wciąż wystają z turkusowej wody, to jeden z najczęściej fotografowanych widoków Azji Środkowej.

Potem trekking nad Kolsaj: szlak przez świerkowy las wzdłuż kaskad, od dolnego jeziora (1820 m) do środkowego (2250 m), około 8 km w każdą stronę. To idealna rozgrzewka przed wyższymi górami. Po powrocie do Saty kolacja i pakowanie przed przekroczeniem granicy.

Wczesny start, by dotrzeć do granicy w Karkarze na otwarcie. To sezonowe górskie przejście (maj–październik) przechodzi się pieszo, a po kirgiskiej stronie czeka nowy pojazd i ekipa. Zegarki przestawiamy o godzinę do przodu.

W Karakole krótkie zwiedzanie: drewniany meczet Dunganów, zbudowany bez jednego gwoździa w stylu chińskiej świątyni, i drewniany sobór Świętej Trójcy, z czasem na ostatnie zakupy przed trekkingiem. Autem 4x4 wspinamy się stromą, kamienistą drogą wzdłuż rzeki Arasan do Ałtyn-Arasan (2600 m), gdzie wieczorna kąpiel w gorących źródłach u stóp szczytu Pałatka kończy dzień. Nocleg w obozie jurtowym.

Królewski etap podróży. Z Ałtyn-Arasan szlak wspina się długim, łagodnym trawersem ponad granicę lasu i przez pola moren na przełęcz Ała-Kul (3860 m), najwyższy punkt wyjazdu, z widokiem na lodowce Terskej Ała-Too.

Z przełęczy schodzimy nad lodowcowe jezioro Ała-Kul, turkusową taflę zamkniętą w kamieniu, i rozbijamy obóz na jego brzegu (ok. 13 km, +1260 m). Wyprawa jest w pełni obsługiwana — namioty, konie juczne do bagażu i górski kucharz — więc uczestnicy idą tylko z plecakiem dziennym. Ten kierunek jest łagodniejszy niż odwrotny, bo podejście rozkłada się na dłuższym dystansie.

Długie zejście z obozu przez dolinę Sirota i świerkowe lasy doliny Karakoł (ok. 15 km) — koniec części trekkingowej. W drodze nad jezioro zatrzymujemy się w Dżety-Oguz, „Siedmiu Bykach”: czerwone skały z piaskowca wyrastają z zielonej doliny u wylotu wąwozu.

Zatrzymujemy się na południowym brzegu Issyk-Kul, koło Tamgi. Gorący prysznic, kolacja i wieczór nad wodą drugiego co do wielkości górskiego jeziora świata.

Spokojniejszy dzień wzdłuż południowego brzegu po dwóch dniach w górach. Kanion Skazka, „Kanion Bajka”, to labirynt czerwonej i pomarańczowej gliny wyrzeźbionej przez wiatr w smoki, zamki i mury — łatwy i bardzo fotogeniczny spacer.

Jedziemy dalej do Koczkoru, małego miasteczka rzemieślników u wrót gór, znanego z filcowych dywanów szyrdak wytwarzanych przez lokalne spółdzielnie kobiet. Nocleg w rodzinnym pensjonacie. Opcjonalnie: pokaz polowania z orłem z sokolnikiem w Bokonbajewie — kirgiska tradycja wpisana na listę UNESCO.

Wjeżdżamy na wysoki płaskowyż, na który pasterze co lato przyprowadzają stada — krajobraz niemal niezmieniony od stuleci. Droga wspina się serpentynami na przełęcz Kałmak-Aszuu ponad 3400 m, z panoramą całego płaskowyżu.

Nad Song-Kul (3016 m) spędzamy kilka godzin w siodle z miejscowymi pasterzami na łąkach wzdłuż brzegu jeziora; konie i opiekunowie są w cenie. Wieczorem odwiedzamy rodzinę pasterzy w ich obozie nomadów — kumys, świeży chleb i zachód słońca nad stepem. Nocleg w jurtach.

Poranek nad Song-Kul, gdy mgła unosi się znad wody, a stada wychodzą na pastwiska, potem zjazd z płaskowyżu nad Issyk-Kul. Popołudnie wolne na plaży w Bałykczy, na zachodnim krańcu jeziora — kąpiel, odpoczynek i wczesna kolacja we własnym zakresie.

Około 18:40 wsiadamy do letniego pociągu przez wąwóz Boom rzeki Czu i około 23:10, w świetle zachodzącego słońca, docieramy do Biszkeku wagonem o podwyższonym standardzie. Główny bagaż jedzie osobno drogą prosto do hotelu. Transfer z dworca.

Po późnym przyjeździe spokojny poranek i wyjazd około 9:30 do Parku Narodowego Ała-Arcza — wąwozu otoczonego szczytami do 4800 m, zaledwie 40 minut od stolicy.

Wędrujemy do wodospadu Ak-Saj przez lasy jałowcowe wzdłuż lodowcowej rzeki, około 4–5 godzin w obie strony — ostatni smak Tien-szanu. Po powrocie do Biszkeku pożegnalna kolacja z Kirgistanem.

Poranek w Biszkeku: plac Ała-Too z pomnikiem Manasa, cienisty Park Dębowy i gwarny Osz Bazar. Po południu wracamy do Kazachstanu przez całodobowe przejście w Korday (zegarki o godzinę do tyłu).

Ałmaty, dawna stolica u stóp ośnieżonego Ałatau Zailijskiego, wita nas na ostatni wieczór: spacer deptakiem Arbat i przez Park Panfiłowców z drewnianym soborem oraz kolacja w mieście.

W zależności od godziny lotu — przy wylotach popołudniowych lub wieczornych — wjazd kolejką na Kok-Tobe do punktu widokowego nad miastem lub wycieczka na wysokogórskie lodowisko Medeu i do ośrodka Szymbułak. Następnie transfer na lotnisko w Ałmaty. Koniec wycieczki.